Wodobrzusze

Wodobrzusze

wodobrzuszeWodobrzusze, inaczej zwane puchliną brzuszną, opisuje stan, w którym dochodzi do gromadzenia się płynów wewnątrz jamy otrzewnej. Zgodnie z szeroko stosowanymi normami, dolegliwość diagnozowana jest, jeśli ilość zgromadzonego płynu przekracza 25 ml. W przypadku kobiet, prawidłowa ilość cieczy w jamie brzusznej jest mniejsza niż 20 ml. Natomiast u mężczyzn płyn ten występuje w małych ilościach lub nie ma go wcale. W większości przypadków, wodobrzusze jest oznaką marskości wątroby, której przyczyną może być nadmierne spożywanie alkoholu lub zapalenie wątroby. Ten specyficzny symptom nie powinien być lekceważony, ponieważ oprócz komplikacji związanych z chorobą leżącą u podstaw, może on doprowadzić do duszności lub różnych infekcji. Co więcej, przypadki charakteryzujące się niskim współczynnikiem stężenia albuminy w surowicy do stężenia w płynie pobranym z jamy otrzewnej (SAAG) są zazwyczaj tragiczne w skutkach, ze względu na groźne choroby wywołujące. Przeciętny czas życia po zdiagnozowaniu takiej formy wodobrzusza trwa mniej niż 58 tygodni.

Przyczyny

Mimo tego, że dokładny mechanizm wodobrzusza pozostaje niejasny, istnieją pewne teorie, które łączą ową dolegliwość z nadciśnieniem tętniczym wewnątrz układu wrotnego wątroby. Schemat działania tego zjawiska przypomina obrzęki, ze względu na znaczącą różnicę ciśnień pomiędzy wewnętrznym oraz zewnętrznym układem krążenia.

Ze względu na przyczyny oraz współczynnik SAAG wyróżnia się 2 główne formy wodobrzusza:

  • Wysoki współczynnik SAAG:
    • Marskość wątroby – jest to najczęstsza przyczyna wodobrzusza
    • Niewydolność serca
    • Zaciskające zapalenie osierdzia
    • Zakrzepica żył wątrobowych
  • Niski współczynnik SAAG (tzw. wodobrzusze złośliwe)
    • Nowotwory, również te złośliwe
    • Zapalenie trzustki
    • Gruźlica

Objawy

Ból brzuchaW łagodniejszych przypadkach wodobrzusze może przebiegać bezobjawowo, lecz poważniejsze incydenty przejawiają się zauważalnym powiększeniem brzucha. Poszkodowany może również spotkać się z uczuciem ciężkości, ogólnego dyskomfortu lub łagodnego bólu w tychże okolicach. Wraz z rozwojem choroby stopniowo pojawiają się duszności lub wzdęcia. Te dwa ostatnie symptomy są konsekwencją dużego nacisku skoncentrowanego na jamie brzusznej oraz dolnej części klatki piersiowej. Niemniej jednak, objawy chorobowe mogą znacząco się różnić w poszczególnych przypadkach, biorąc pod uwagę mnogość potencjalnych źródeł wodobrzusza. Najpopularniejsze z nich to obrzęk nóg, ginekomastia, ogólne zmęczenie oraz zmiana wagi ciała.

Leczenie

organyOprócz eliminacji źródła puchliny brzusznej, specjalista może również załagodzić ową dolegliwość za pomocą kilku skutecznych metod. Początkowo zaleca się zmianę nawyków żywieniowych pacjenta. W celu odprowadzenia płynu z jamy brzusznej należy ograniczyć spożycie soli do maksymalnie 2 gramów dziennie, co w rezultacie zwiększy produkcję moczu. Jednakże sama zmiana dietetyczna jest często niewystarczająca. W związku z tym specjaliści podają również diuretyki, które w połączeniu z redukcją sodu znacznie zwiększają swoją skuteczność. Czasami wymagana jest także paracenteza, jeśli wodobrzusze nie ustępuje, mimo ograniczenia soli oraz leków. Natomiast poważne incydenty zwykle wymagają interwencji chirurgicznej. Zabiegi te przeprowadzane są w celu przeszczepienia wątroby lub zastosowania przezszyjnych wewnątrzwątrobowych zespoleń wrotno-układowych (TIPS).

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz