Skąpomocz

Skąpomocz

skapomoczSkąpomocz, zwany również oligurią, to dolegliwość charakteryzująca się zmniejszoną ilością oddawanego moczu. Zgodnie z szeroko przyjętymi normami, skąpomocz diagnozowany jest, gdy dzienna ilość oddawanej uryny nie przekracza 400 ml. Jest to symptom najczęściej kojarzony z niewydolnością nerek, groźnej choroby, która może prowadzić do poważnych konsekwencji. Pod względem śmiertelności, przynajmniej 30% przypadków niewydolności nerek odnotowanych wśród dzieci oraz niemowląt prowadzi do zgonu. Co więcej, istnieją również inne komplikacje skąpomoczu wynikające z braku podjętego leczenia. Najczęstsze z nich to anoreksja, nadciśnienie tętnicze oraz zwiększona podatność na infekcje. Są one wynikiem ogólnego osłabienia organizmu, spowodowanego gromadzeniem się płynów oraz różnych związków chemicznych wewnątrz ciała.

Co ciekawe, ten rodzaj dolegliwości często mylony jest z bezmoczem. Niemniej jednak, jest to zupełnie inna choroba, charakteryzująca się oddawaniem moczu w ilościach mniejszych niż 50 ml na dobę, lub całkowitym jego brakiem.

Podział oraz potencjalne przyczyny

Wyróżnia się trzy główne rodzaje skąpomoczu:

  • Przed-nerkowy – najczęstsza forma skąpomoczu, która odpowiedzialna jest za około 60% wszystkich przypadków. Popularne przyczyny to odwodnienie, biegunka, duży ubytek krwi, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego oraz zmniejszona ilość rzutów serca. W niektórych przypadkach, skąpomocz przed-nerkowy może mieć kilka przyczyn występujących jednocześnie, które mogą doprowadzić do zmniejszonej ilości wydalanego moczu w bardzo krótkim czasie.
  • Nerkowy – związany z uszkodzeniem struktury nerek. Ostra niewydolność nerek z martwicą cewek, zaburzenia naczyniowe oraz stosowanie pewnych leków lub używek są najczęstszymi przyczynami skąpomoczu nerkowego.
  • Za-nerkowy – odnoszący się do wszystkich nieprawidłowości, zarówno funkcjonalnych jak i mechanicznych, związanych z zablokowaniem dróg moczowych. Najczęstsze przyczyny tej formy skąpomoczu to łagodny rozrost gruczołu krokowego lub zaburzenia zwieracza.

Diagnoza

moczWczesne rozpoznanie rodzaju oraz źródła skąpomoczu są kluczowe dla późniejszego leczenia. Szybka reakcja nie tylko odwróci skutki choroby leżącej u podstaw, lecz jednocześnie zwiększy szansę na uniknięcie groźnych komplikacji. Metody diagnostyczne najczęściej zawierają śledztwo medycznej historii pacjenta, badanie fizykalne, badanie moczu, test białka C-reaktywnego oraz ultrasonografię. W przypadku skąpomoczu nerkowego, specjalista może być dodatkowo zmuszony do przeprowadzenia biopsji nerki.

Leczenie

medyczne_urzadzeniaMetoda leczenia oraz jego rezultat są zależne zarówno od rodzaju, jak i postępu choroby leżącej u podstaw. Początkowo należy zająć się źródłem skąpomoczu. Popularne oraz skuteczne metody to podawanie leków lub regularne dializy. Co więcej, operacja chirurgiczna również może być przeprowadzona, szczególnie w przypadku zatoru dróg moczowych. Następnie należy przywrócić odpowiedni poziom płynów oraz elektrolitów w organizmie, aby zachować pełną jego sprawność oraz przyspieszyć proces regeneracji. Nie licząc komplikacji wynikających z choroby leżącej u podstaw, nieleczony skąpomocz może prowadzić do anemii, wymiotów, anoreksji, nudności, padaczki oraz zwiększonej podatności na różnego rodzaju infekcje.

Kiedy należy udać się do lekarza

Skąpomocz jest niezwykle groźną dolegliwością samą w sobie, bez względu na jego przyczynę. Dlatego należy skorzystać z pomocy specjalistów tak szybko jak to możliwe, szczególnie jeśli poszkodowany odczuwa kołatanie serca, zawroty głowy lub stany przedomdleniowe.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz