Omdlenie

Omdlenie

omdlenieOmdlenie to medyczny termin określający krótkotrwałą utratę przytomności połączoną z niemożnością utrzymania postawy stojącej, po której samoistne następuje odzyskanie świadomości. Omdlenie występują jako konsekwencja zmniejszonego przepływ krwi do mózgu. W większości przypadków, takie incydenty nie stanowią zagrożenia dla zdrowia pacjenta, jednakże istnieje możliwość kontuzji podczas upadku. Co więcej, omdlenie może być poprzedzone kombinacją objawów prodromalnych, takich jak nadmierne wydzielanie potu, bladość skóry lub wymioty. Wg danych statystycznych, każdego roku krótkotrwała utrata przytomności jest odpowiedzialna za około 6 przypadków na 1000 pacjentów.

Klasyfikacja omdleń oraz ich potencjalne przyczyny

Istnieją 3 główne kategorie omdleń ze względu na ich źródło:

  • czaszkaOmdlenia odruchowe – najczęściej występujący rodzaj omdlenia, który pojawia się wskutek naturalnej reakcji na czynnik wyzwalający. Przykładowe czynniki wyzwalające to wydarzenia, które są stresujące emocjonalnie, bolesne lub powodują strach. Co więcej, widok krwi lub zwłok oraz natychmiastowe podniesienie się do pozycji stojącej po długim czasie bezczynności również mogą doprowadzić do omdlenia. Inne, mniej powszechne przyczyny, to np. niedobór snu, odwodnienie, głód lub intensywne ćwiczenia fizyczne.
  • Omdlenia wskutek niedociśnienia ortostatycznego (hipotensji ortostatycznej) – pojawia się wskutek nagłego spadku ciśnienia, spowodowanego podnoszeniem się z pozycji zarówno siedzącej jak i leżącej. Może to być spowodowane niektórymi chorobami, takimi jak cukrzyca, choroba Addisona, zanik wieloukładowy, choroba Parkinsona lub odwodnienie, jak i również przyjmowaniem pewnych leków lub używek, np. alkoholu, diuretyków, fenotiazyny oraz leków przeciwdepresyjnych. Ten rodzaj omdlenia jest najczęściej poprzedzony stanem przedomdleniowym, podczas którego mogą pojawić się zawroty głowy, osłabienie mięśniowe oraz zaburzenia wzroku.
  • Omdlenia powiązane z zaburzeniami układu krążenia – przypuszczalnie najrzadziej występujący rodzaj omdlenia, który odpowiedzialny jest za około 10% wszystkich przypadków. Niemniej jednak, jest to najniebezpieczniejsza odmiana krótkotrwałej utraty przytomności, ponieważ zwykle sygnalizuje ona poważną chorobę. Najczęstszą przyczyną takich incydentów są zaburzenia rytmu serca, spowodowane zarówno bradykardią, charakteryzującą się zwolnionym rytmem serca, jak i tachykardią, która skutkuje przyspieszonym rytmem serca. Inne potencjalne przyczyny to zwężenie zastawki mitralnej bądź aortalnej, zawał mięśnia sercowego, sespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa lub tętniak rozwarstwiający.

Powiązane symptomy

Istnieje wiele objawów chorobowych, które poprzedzają nadchodzące omdlenie. Mimo że większość omdleń przydarza się nagle, pacjent może mieć krótką szansę aby zauważyć kombinację symptomów prodromalnych.

Przykładowe symptomy prodromalne:

  • Nadmierne wydzielanie potu
  • Bladość skóry
  • Zmniejszone pole widzenia, lub inne zaburzenia wzroku
  • Zawroty głowy
  • Osłabienie mięśniowe
  • Wymioty

Warto pamiętać, że osoby postronne również mogą rozpoznać ofiarę omdlenia. Wyraźne cechy to słabo wyczuwalny puls, rozszerzone źrenice oraz mimowolne skurcze mięśni przypominające padaczkę.

Diagnoza

W przypadku łagodnych incydentów, stosowanie skomplikowanych narzędzi diagnostycznych nie jest wymagane. Specjalista może prześledzić medyczną historię pacjenta oraz przeprowadzić kilka prostych badań fizykalnych, które powinny ujawnić czynniki wyzwalające omdlenie. Jednakże w przypadku gdy zaangażowany jest układ krążenia, wymagane są dodatkowe badania, składające się z elektrokardiografii, testu wysiłkowego, echokardiografii lub morfologii krwi.

Leczenie

biurko_lekarzaMimo że odzyskanie przytomności zwykle następuje w przeciągu jednej minuty, nie zaleca się wstawania do pozycji stojącej natychmiast po incydencie. Poszkodowany powinien pozostać w pozycji siedzącej lub leżącej przez przynajmniej 15 minut, aby uniknąć ponownej utraty przytomności. W przypadku omdlenia odruchowego, specjalista może zidentyfikować czynnik wyzwalający, a następnie poinstruować pacjenta jak go skutecznie unikać. Z kolei w przypadku omdlenia spowodowanego chorobą leżącą u podstaw, metoda oraz przebieg leczenia musi być dobrany indywidualnie.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz