Depresja poporodowa

Depresja poporodowa to zaburzenie pojawiające się u kobiety po tym, jak rodziła. Choroba może pojawić się wkrótce po porodzie, a nawet rok później, a jej nasilenie może być umiarkowane, a w niektórych przypadkach bardzo ciężkie. Najczęściej depresja poporodowa pojawia się w ciągu pierwszych trzech miesięcy po porodzie.

Depresja poporodowaPrzyczyny depresji poporodowej

Dokładne powody, dla których pojawia się depresja poporodowa nie są znane. Zmiany hormonalne, które pojawiają się w trakcie ciąży i tuż po niej, stanowią jeden z czynników, który może wpływać na samopoczucie kobiety. Pojawiają się jednak również inne prawdopodobne powody, dla których kobieta zapada na depresję poporodową:

  • zmiany w organizmie pojawiające się w związku z ciążą i porodem,
  • zmiany na rynku pracy i w stosunkach społecznych,
  • brak czasu dla sobie i ograniczenie dotychczasowej swobody,
  • problemy ze snem,
  • obawy o zdolność do bycia dobrą matką.

Istnieją także czynniki zwiększające ryzyko zapadnięcia na depresję poporodową, wśród nich wymienić można:

  • młody wiek do 20 lat,
  • nadużywanie alkoholu, używek czy palenie papierosów – są to również czynniki zagrażające zdrowiu dziecka,
  • nieplanowana ciąża lub wątpliwości związane z ciążą,
  • wcześniejsze problemy z depresją, zaburzeniami dwubiegunowymi, zaburzenia lękowe przed ciążą lub wcześniej w przeszłości,
  • przeżycie stresujących wydarzeń w czasie ciąży lub związanych z porodem, w tym choroby, śmierć lub choroba bliskiej osoby, trudny poród, przedwczesny poród, a także choroby czy wady u dziecka,
  • przypadki depresji poporodowej, które wystąpiły w najbliższej rodzinie,
  • słabe relacje z ojcem dziecka lub partnerem,
  • problemy finansowe, mieszkaniowe itp.,
  • brak wsparcia ze strony rodziny, przyjaciół, współmałżonka lub partnera.

Objawy depresji poporodowejBóle głowy związane z zaburzeniami psychicznymi

Depresja poporodowa może mieć różne objawy, wśród najczęstszych z nich, które zazwyczaj pojawiają się w tydzień lub dwa po ciąży są – odczuwanie silnego niepokoju, irytacji, płaczliwość. Odczucia te, pojawiają się u wielu kobiet i nazywane są „baby blues”, najczęściej jednak mijają szybko i nie wymagają leczenia.

Jeżeli pomimo upływu czasu „baby blues”nie ustępuje, lub też pojawiają się dodatkowe objawy w kolejnych miesiącach po porodzie, mamy do czynienia z depresją poporodową właściwą. Jej objawy są podobne do tych związanych z depresją, która następuje w innych okresach życia. Wraz ze smutkiem i obniżeniem nastroju, mogą pojawiać się wówczas także:

  • pobudzenie i drażliwość,
  • zmiany apetytu – od napadów głodu po zupełny brak apetytu,
  • poczucie bezwartościowości lub winy,
  • odczucie wycofania, izolacji,
  • brak odczuwania przyjemności, nawet wobec do tej pory lubianych rzeczy czy działań,
  • problemy z koncentracją,
  • brak energii,
  • problemy z wykonywaniem najprostszych zadań w domu czy pracy,
  • wzmagający się niepokój,
  • myśli o śmierci i samobójstwie,
  • problemy ze snem.

U młodych matek z depresją poporodową zdarza się również mieć problemy z odpowiednią opieką nad dzieckiem i sobą, obawy wobec pozostawania sam na sam z maluchem, negatywne odczucia wobec dziecka – także myśli o wyrządzeniu szkody własnemu dziecku, które należy bezwzględnie zgłosić lekarzowi. Depresja poporodowa, powoduje również intensywne zamartwianie się o dziecko, albo wręcz przeciwnie brak zainteresowania nim, a nawet obojętność.

Diagnozowanie i leczenie depresji poporodowej

Nie istnieje jeden sprawdzony sposób na diagnozowanie depresji poporodowej, gdyż bywa ona bardzo podstępnym zaburzeniem. Warto wykonać kobiecie z depresją poporodową badania krwi do badań przesiewowych, które pozwolą określić medyczne przyczyny pojawienia się depresji.

Leczenie depresji poporodowej należy konsultować z lekarzem, niemniej sama kobieta, może sobie bardzo pomóc poprzez:biurko_lekarza

  • poproszenie bliskich o pomoc w opiece nad dzieckiem,
  • otwarcie się i rozmowę o swoich uczuciach i obawach z partnerem, przyjaciółmi czy rodziną,
  • wstrzymanie się przed dokonywaniem istotnych zmian w życiu w okresie ciąży i zaraz po porodzie,
  • pozwolenie sobie na niedoskonałość i błędy,
  • pozwolenie sobie na chwile relaksu i rozrywki, spotkanie z przyjaciółmi czy spędzenie czasu tylko z partnerem,
  • odpoczywanie gdy tylko się da – np. spanie gdy śpi dziecko,
  • rozmowy z innymi matkami, które podzielą się doświadczeniami i wesprą.

Depresja poporodowa w poważniejszych przypadkach wymagać może stosowania leczenia farmakologicznego, niemniej duże znaczenie ma tutaj fakt karmienia przez kobietę piersią. Pomocne są także terapie interpersonalne, behawioralne czy dołączenie do grupy wsparcia. Ważne jest otrzymanie wsparcia od bliskich, co może przyczyniać się do zmniejszenia objawów depresji poporodowej.

Nieleczona depresja poporodowa może trwać miesiące lub lata, a jej powikłania są takie same jak w przypadku głębokiej depresji. Dodatkowo może ona stwarzać zagrożenie zarówno dla młodej matki jak i dziecka.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz