Anoreksja

Anoreksja (anorexia nervosa), znana również jako jadłowstręt psychiczny to zaburzenie odżywiania, w którym osoba chora ma obsesję na punkcie swojej wagi, kształtów ciała i spożywania żywności – a dokładniej mówiąc życia na skraju głodu.

AnoreksjaObjawy anoreksji, często rozwijają się latami, a choroba dotyka zarówno kobiet jak i mężczyzn. U podłoża jej przyczyn może być genetyka, zaburzenia emocjonalne lub życiowe doświadczenia. Najczęściej anoreksja rozwija się u młodych kobiet, niemniej zaburzenia z nią związane mogą dotknąć każdego.

Przyczyny anoreksji

Podobnie jak w przypadku innych zaburzeń odżywiania czy uzależnień, anoreksja wymaga skomplikowanych interakcji między czynnikami biologicznymi, psychologicznymi i społecznymi.

Jedną z przyczyn anoreksji uznaje się predyspozycje genetyczne, gdyż osoby, które miały w bliskiej rodzinie przypadki zaburzeń odżywiania, są w grupie podwyższonego ryzyka, co sugeruje związek genetyczny.

Cechy emocjonalne i psychologiczne również nie pozostają bez znaczenia. Niektóre osoby są znacznie bardziej podatne na poszukiwanie emocjonalnej ulgi we własnym głodzie. Wśród cech typowych dla osób cierpiących na anoreksję można wymienić:

  • niską samoocenę, która często wynika z trudnych doświadczeń, zaniedbań lub nadużyć doznanych w dzieciństwie,
  • obsesyjno-kompulsywne cechy osobowości, które sprawiają, że łatwiej jest przestrzegać surowych zasad diety lub długotrwałej odporności na głód,
  • perfekcjonizm, który sprawia, że osoba jest skoncentrowana na ciele, co prowadzi do ciągłych nad wyraz wygórowanych wymagań wobec siebie – stałe niezadowolenia z własnej wagi, sylwetki, proporcji,
  • niski poziom serotoniny, ważnego neuroprzekaźnika, którego brak może wywoływać stany depresyjne.

Inną przyczyną pojawienia się anoreksji mogą być różnice kulturowe. Ciągle promowany ideał piękna w postaci chudości, mocno oddziałuje na psychikę, co napędza pragnienie do bycia chudszym, zwłaszcza wśród nastolatków.

Objawy anoreksjiPlan dietetyczny

Najwcześniejsze znaki ostrzegawcze, jakie mogą sugerować anoreksję, często są trudne do dostrzeżenia. Objawy anoreksji mogą być bowiem ukryte, często przypisywane są w pierwszej kolejności do innych warunków zdrowotnych lub skutków ubocznych stosowania leków na receptę. Specjaliści leczenia zaburzeń odżywiania, potrafią zidentyfikować objawy fizyczne jak:

  • ekstremalne wychudzenie,
  • nieprawidłowe wyniki morfologii krwi,
  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
  • notoryczne zmęczenie,
  • zawroty głowy i omdlenia,
  • łamliwość paznokci, wypadanie włosów,
  • zanik miesiączki,
  • rozwój meszku na kończynach,
  • zaparcia,
  • przesuszenie skóry,
  • nietolerancja na ziemne temperatury,
  • nieregularny rytm serca,
  • niskie ciśnienie krwi,
  • odwodnienie,
  • pierwsze objawy osteoporozy – utrata tkanki kostnej, niedobory wapnia, podatność na złamania kości.

Większość wczesnych oznak anoreksji związanych jest z nadmiernym skupianiem się osoby chorej na diecie i jedzeniu. Pojawiają się zachowania obsesyjno-kompulsywne, a nieuporządkowane wzorce żywieniowe stają się bardziej widoczne dla innych. Potencjalnie zaczynają one zakłócać także codzienne funkcjonowanie w tym uczenie się, pracę zawodową, relacje z rodziną i przyjaciółmi.

Warto zwracać uwagę na objawy takie jak:

  • odmawianie jedzenia,
  • negowanie odczuwania głodu,
  • trudności z koncentracją,
  • obsesja na punkcie rozmiaru kształtu ciała,
  • pomijanie posiłków,
  • szukanie wymówek aby nie jeść,
  • jedzenie tylko określonych pokarmów ubogich w tłuszcze i kalorie,
  • nietypowe rytuały związane z jedzeniem jak krojenie posiłków na malutkie kawałki,
  • nadmierne żucie gumy,
  • ważenie żywności,
  • gotowanie wyszukanych posiłków dla innych i odmawianie jedzenia ich.probka_badania

Poza objawami związanymi z samym jedzeniem, budzić obawę mogą również nadmiernie intensywne ćwiczenia, brak emocji i obojętność, ciągłe ważenie się, przeglądanie się w lustrze, ubieranie się w kilka warstw odzieży czy narzekanie na wałeczki tłuszczu.

Mężczyźni jak i kobiety zmagający się z anoreksją, dla uznania własnej wartości koncentrują się na zdolności osiągnięcia celu, jakim jest chudnięcie, utrzymywanie kontroli nad ciałem i apetytem.

Skutki anoreksji różnią się w zależności od stopnia nasilenia choroby. Bardzo często związane są z innymi problemami jak rezygnacja ze szkoły czy pracy, izolacja od rodziny i przyjaciół, utrata wiary i religii itp. Osoby chore często targają się na własne życie.

Fizyczne skutki głodu są niejednokrotnie nieodwracalne, bywają śmiertelne. Anorektycy często cierpią na bezpłodność, mają zwiększone ryzyko pojawienia się zawału serca, uszkodzenia mózgu, wyłączenia funkcjonowania głównych organów, a także śmierci.

Leczenie anoreksji

Złożoność choroby wymaga wielu działań z udziałem lekarzy, dietetyków i terapeutów. Medycyna może pomóc unormować funkcjonowanie organizmu, dietetyka uczy prawidłowych zasad odżywiania i ich zrozumienia ich słuszności, a terapia psychologiczna ma za zadanie pomóc w rozpoznaniu i dojściu do rozwiązania problemów, które stanowią podstawę zaburzenia.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz