Agorafobia

Agorafobia oznacza strach przed otwartymi przestrzeniami, niemniej jest to zaburzenie lękowe, które obejmuje także lęki i intensywny strach w każdej sytuacji, w której ucieczka może być trudna, lub też pomoc może okazać się niedostępna. Agorafobia często wiąże się z strachem przed tłumem, mostami czy byciem samemu.

AgorafobiaZaburzenie lękowe jakim jest agorafobia, następuje wówczas, gdyż uczucie niepokoju nie znika, a wręcz przeciwnie – ma tendencję do pogarszania się wraz z upływem czasu. Mogą zdarzać się tutaj napady lękowe, w których pojawiają się ataki paniki i nagłego uczucia przerażenia. Osoba chora może czuć się osamotniona, mieć poczucie oderwania się od innych oraz obawy związane z otwartymi przestrzeniami.

W agorafobii, lęki pojawiają się w niektórych specyficznych dla danej osoby miejscach z których trudno się wydostać, miejscach w których odczuwa ona zakłopotanie, bezradność, czuje się uwięziona – są to najczęściej lokalizacje zatłoczone, mosty, transport publiczny czy nieznane, odległe od domu regiony.

Osoby chore, bardzo często potrzebują pomocy osoby towarzyszącej, aby móc udać się do miejsc publicznych, zdarza się, że nie są one w stanie nawet wyjść z domu.

Przyczyny agorafobii

Jak do tej pory przyczyna agorafobii jest nieznana, ale uważa się, że obszary mózgu, które odpowiedzialne są za kontrolę reakcji strachu, mogą odgrywać istotną rolę w jej pojawieniu się. Mogą to być także różne czynniki środowiskowe, jednak podejrzewa się też czynniki genetyczne, gdyż istnieją dowody na to, że zaburzenia lękowe występują w obrębie rodziny stosunkowo często.biurko_lekarza

Agorafobia może pojawiać się na skutek jednego lub kilku ataków paniki, które wzbudzają w osobie chorej strach przez potencjalnymi sytuacjami, które mogą doprowadzić do ataków paniki w przyszłości. Nie bez znaczenia pozostają tutaj inne zaburzenia czy fobie.

Objawy agorafobii

Agorafobia może objawiać się jako połączenie rozmaitych lęków, uczuć i objawów cielesnych. Człowiek cierpiący na to zaburzenie jest niespokojny, obawia się wychodzenia z domu, a także:

  • obawia się pozostawać sam,
  • obawia się przebywać w zatłoczonych miejscach,
  • odczuwa strach przed otwartymi przestrzeniami,
  • obawia się przebywać w miejscach, z których ucieczka może być trudna jak transport publiczny czy windy,
  • obawia się utraty kontroli w miejscach publicznych,
  • obawia się śmierci.

Osobą cierpiącą na agorafobię targają uczucia jak bezsilność, osamotnienie, nadmierne podniecenie, utrata kontroli, a także odczucie jakoby ciało lub środowisko dookoła były nieprawdziwe.

Wśród objawów fizycznych agorafobii może pojawić się ból w klatce piersiowej, ogólny dyskomfort, zawroty głowy, kołatanie serca, duszność, wyzysk, drżenie ciała, rozstrój żołądka, nudności, biegunka, dreszcze czy wrażenie zadławienia.

Doświadczając ataku paniki, zachowanie osoby cierpiącej na agorafobię ulega drastycznej zmianie. Osoba taka, może starać się unikać sytuacji w których mogą pojawić się dalsze ataki, staje się smutna, przygnębiona, miewa myśli samobójcze, a w niektórych przypadkach może nadużywać alkoholu i innych używek.

Diagnozowanie i leczenie agorafobii

Agorafobia jest często rozpoznawana po rozmowie z lekarzem, który ocenia objawy. Potrzebne mogą okazać się także opisy zachowań chorego, przedstawione przez bliskich. Badania fizykalne, pomogą ocenić i ewentualnie wykluczyć stany, które potencjalnie mogły być przyczyną objawów.lekarstwo4

Agorafobia wymaga najczęściej leczenia w postaci psychoterapii, połączonej z lekami. Większość osób cierpiących na agorafobię po zastosowaniu się do zaleceń, czuje się znacznie lepiej, chociaż leczenie nie jest łatwe, zwłaszcza jeżeli osoba chora zyskała pomoc po długim okresie życia w lęku.

Wśród leków najczęściej stosowane są medykamenty przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, gdyż mogą pomagać w leczeniu napadów lękowych. Mogą być stosowane również inne rodzaje leków przeciwdepresyjnych, ale mają one z reguły zwiększone ryzyko skutków ubocznych.

Popularne w leczeniu agorafobii są również leki przeciwlękowe – benzodiazepiny – środki uspokajające, które mogą łagodzić objawy lęku w ujęciu krótkoterminowym. Leczenie farmakologiczne najczęściej zaczyna się od większych dawek, które stopniowo są zmniejszane.

Psychoterapia pomaga choremu poczuć się i funkcjonować lepiej, niemniej równie ważne jest wsparcie rodziny i bliskich.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz