Jaskra przewlekła

Jaskra przewlekła jest chorobą dotykającą nerwu wzrokowego (neuropatią), charakteryzującą się stopniową utratą pola widzenia. Ma ona wpływ na zmiany w nerwie wzrokowym, wywołane wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym – nadciśnieniem ocznym. Choroba następuje stopniowo i bezboleśnie, trwale uszkadzając wzrok.

Jaskra przewlekła często nazywana jest jaskra otwartą. Najczęściej dotyczy obu oczu (nierównomiernie), ale może być również dotkliwa jedynie w jednym oku, a brak odpowiedniego leczenia może prowadzić do ślepoty.

Przyczyny jaskry przewlekłej

Pomimo uznania choroby jako wieloczynnikowa, najbardziej znaną jej przyczyną jest podniesione ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Płyn, który stale wydzielany jest do przedniej części oka w celu odżywiania tkanek i zachowania prawidłowego kształtu oka z reguły odprowadzany jest pod kątem przez strukturę oka pomiędzy tęczówką a krawędzią rogówki. Gdy pojawia się jaskra, następuje zablokowanie płynu w gałce ocznej, co z kolei podnosi ciśnienie wewnątrz oka. Sytuacja ta doprowadza do uszkodzenia nerwu wzrokowego odpowiedzialnego za przenoszenie sygnałów nerwowych z siatkówki do mózgu, a następnie może powodować stopniową utratę wzroku.

Nie jest znany główny powód tego stanu rzeczy, jednak można wymienić czynniki ryzyka, które przyczyniają się do powstawania choroby:

  • starszy wiek – najczęściej koło 60 roku życia,
  • dziedziczenie – historia chorób rodzinnych, najczęściej u populacji afrykańskiej,
  • choroby oczu jak krótkowzroczność.

Objawy jaskry przewlekłej

Jaskra przewlekła nie powoduje wyraźnych objawów w momencie pojawienia się choroby, a w miarę jej postępu, mogą pojawiać się wady w polu widzenia, które z czasem zyskują na sile. Równolegle z kolejnymi stadiami choroby, może pogarszać się widzenie w ciemności oraz podczas przemieszczania się z ciemnych do jasnych miejsc.

Przewlekła forma jaskry często nie wykazuje żadnych objawów do późnych lat, co przyczynia się do trwałego pogorszenia widzenia. Pojawiają się wówczas problemy z wizją na zewnętrznych krawędziach oka, rozmywanie się wizji i problemy ze skupieniem wzroku.

Zaleca się badania profilaktyczne co 2 lata po 40 roku życia, co pozwoli uchwycić chorobę we wczesnym jej stadium, zapobiegając trwałym uszkodzeniom.

Leczenie i diagnozowanie jaskry przewlekłej

Jaskra przewlekła może być wykryta we wczesnym stadium podczas rutynowego badania oka. Lekarz okulista najczęściej stosuje wówczas tonometrię – pomiar ciśnienia wewnątrz oczu oraz bada dno oka.

Początkowe stadia jaskry przewlekłej leczone są farmakologicznie, celem zmniejszenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Stosowane są krople do oczu, które pozwalają utrzymać chorobę w ryzach przez wiele lat. Jeżeli jednak choroba nasila się, stosuje się leczenie laserowe lub chirurgiczne, przy zachowaniu bezpiecznych środków w zależności od poziomu zaawansowania choroby u danego pacjenta.

Chorobie nie jest łatwo zapobiegać, jednak będąc w grupie ryzyka, warto dbać o odpowiednie ciśnienie wewnątrzgałkowe, co w zadowalający sposób pozwala zapobiegać rozwojowi choroby.

Przewlekła jaskra jest chorobą na tyle poważną, że nie należy jej bagatelizować. Jest ona jedną z głównych przyczyn nieodwracalnej ślepoty na całym świecie. Ważne jest zatem jej wczesne wykrycie, zapobieganie oraz odpowiednie leczenie, które pozwala spowolnić, a nawet całkowicie zapobiec postępowi ślepoty.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz