Jaskra pierwotna otwartego kąta

Jaskra pierwotna otwartego kąta to zespół uszkodzenia nerwu wzrokowego, związany z otwartym kątem komory przedniej oka, który to łączy się z podwyższonym lub czasami jedynie umiarkowanym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.

Do głównych objawów choroby zaliczyć można stopniowe zmiany w polu widzenia. Niestety jaskra pierwotna otwartego kąta to wyjątkowo podstępna choroba, i często nie wykazuje żadnych oznak, dopóki nie jest już w bardzo zaawansowanym stadium.

Przyczyny jaskry pierwotnej kąta otwartego

Jaskra pierwotna kąta otwartego to najczęstszy typ jaskry, dotykający nawet jedną na 200 osób po 40 roku życia. Do czynników ryzyka pojawienia się tego rodzaju choroby oczu zaliczyć należy:

  • starszy wiek – po 40 roku życia,
  • przypadki choroby występujące w rodzinie – może być to choroba dziedziczona,
  • wysokie ciśnienie wewnatrzgałkowe,
  • niskie ciśnienie tętnicze,
  • cukrzyca,
  • krótkowzroczność i podobne jej choroby oczu,
  • zwężenie rogówki,
  • schorzenia siatkówki,
  • zaburzenia w układzie krążenia wiążące się z niedotlenieniem w okolicy nerwu wzrokowego,
  • pochodzenie etniczne – osoby populacji czarnej należą do grupy zwiększonego ryzyka choroby.

Jaskra pierwotna kąta otwartego może pojawiać się na skutek wysokiego ciśnienia wewnątrzgałkowego, jednak dotyczy ona również przypadków, w których jest ono umiarkowane.

Lekarze wysnuwają dwie teorie odnośnie tego, co może być podstawą mechanizmów rozwoju jaskry uszkadzającej nerw wzrokowy:

  • teoria niedokrwienna – mówi o zaburzeniach na skutek problemów z ukrwieniem i upośledzenia mikrokrążenia w obrębie nerwów wzrokowych;
  • teoria związana z uszkodzeniem mechanicznym – gdy długotrwałe nadciśnienie wewnątrzgałkowe uciska na włókna nerwowe powodując ich zanik, zapadanie się i niedokrwienie.

Objawy jaskry pierwotnej otwartego kąta

Wczesne objawy jaskry pierwotnej otwartego kąta są bardzo rzadkie. Zwykle chorzy zaczynają odczuwać problemy z utratą widzenia, gdy dochodzi już do atrofii nerwu wzrokowego. Często jednak można odczuć ograniczenie pola widzenia (brak widzenia po bokach), problemy z czytaniem lub widzeniem podczas prowadzenia samochodu. Choroba dotyczy głównie osób w wieku dojrzałym, szczególnie mężczyzn, stopniowo pogłębiając ubytki w polu widzenia.

Jaskra pierwotna rozwija się w obu oczach, jednak proces ten jest nierównomierny. Ubytki widzenia pojawiające się w jednym z oczu w okolicy nosowych kwadrantów, często nakładają się na obszar pola widzenia drugiego oka, przez co choroba w początkowych stadiach nie jest wykrywana, a diagnozowana jest dopiero w bardzo zaawansowanych etapach.

Do głównych, niepokojących objawów jaskry pierwotnej zaliczyć należy:

  • problemy z widzeniem – wrażenie widzenia przez mgłę, widzenie kół tęczowych w szczególności w okolicach źródeł światła,
  • bóle głowy, oczu i ich okolic,
  • łzawienie oczu,
  • problemy z doborem odpowiednich okularów na skutek postępujących zmian w układzie optycznym.

Etapy jaskry pierwotnej otwartego kąta

Ponieważ jaskra pierwotna otwartego kąta jest schorzeniem postępującym, stopniowo pogarszającym pole widzenia, można wyróżnić cztery podstawowe etapy rozwoju choroby, z których każdy kolejny jest bardziej zaawansowany:

  • Etap I – powiększenie plamy ślepej Mariotte’a, pojawienie się mroczków w dolnej lub górnej okolicy pola widzenia. Problem z czasem się pogłębia, tworząc duży mroczek Bjerruma.
  • Etap II – ścieśnianie się pola widzenia od strony okolicy nosowej.
  • Etap III – choroba atakuje obie połówki od strony nosa, stopniowo zbliżając się do centralnego pola widzenia, zaczynają pojawiać się wyspy widzenia centralnego i w skroniowym polu widzenia.
  • Etap IV – następuje zanik widzenia w polu centralnym, pozostaje jedynie minimalne pole widzenia w okolicach skroniowych.

Diagnozowanie i leczenie jaskry pierwotnej otwartego kąta

Profilaktyka i regularne badanie oczu pozwala na stosunkowo wczesne wykrywanie jaskry, a co za tym idzie przeprowadzenie odpowiedniego leczenia, które pozwoli zapobiec nieodwracalnym zmianom zarówno anatomicznym, jak i czynnościowym w oku. Regularne badania okulistyczne zalecane są szczególnie po 40 roku życia, kiedy to badać należy tarczę nerwu wzrokowego oraz ciśnienie wewnątrzgałkowe, które to w większości przypadków jest odpowiedzialne za pojawienie się jaskry.

Do szczegółowych badań pomocnych w diagnozie jaskry pierwotnej otwartego kąta zaliczyć należy:

  • gonoskopię,
  • badanie ostrości wzroku pod kątem daleko i krótkowzroczności,
  • badanie przedniej ściany oka,
  • tonometrię,
  • badanie pola widzenia,
  • badanie wiązki naczyniowej i tarczy oczu,
  • badanie dna oka oraz szerokości pierścienia nerwowo-siatkówkowego.

Leczenie choroby zależne jest od etapu rozwoju choroby, jednak wymaga ono przestrzegania zaleceń lekarskich i częstych badań kontrolnych. Jaskra pierwotna otwartego kąta może być leczona jedynie na zasadzie hamowania postępu uszkodzeń nerwu wzrokowego, co pozwoli zachować możliwie najlepszą ostrość widzenia.

Ważna jest kontrola ciśnienia wewnątrzgałkowego, hamowanie rozwoju choroby lub maksymalizacja jej spowolnienia. Do głównych metod leczniczych jaskry pierwotnej otwartego kąta należy zaliczyć:

  • zabieg laserowy – trabekuloplastyka,
  • leczenie farmakologiczne,
  • leczenie chirurgiczne.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz