Daltonizm

Daltonizm, nazywany również tzw. „ślepotą barw”, nie jest rzeczywistą ślepotą, ale problemem widzenia związanym z brakiem widzenia kolorów. Ten ciekawy problem z wizją związany jest z trudnością wyróżniania niektórych kolorów, głównie takich jak niebieski i żółty lub czerwony i zielony.

Daltonizm jest najczęściej stanem zdrowia oczu, który jest defektem dziedziczonym, a co ciekawe w znacznej większości przypadków dotyka on głównie mężczyzn, znacznie rzadziej kobiety. Najczęstszą formą daltonizmu jest ta związana ze ślepotą dotyczącą koloru zielonego i czerwonego. Mniej przypadków daltonizmu dziedzicznego jest związane ze zmniejszeniem zdolności widzenia niebieskich i żółtych barw (ten typ dotyka z kolei kobiety i mężczyzn w równym stopniu).

Objawy daltonizmu

Trudności w rozróżnianiu kolorów jak niebieski i żółty czy czerwony i zielony to pierwszy z objawów problemu. Widzenie kolorów u osób ze ślepotą barw nie wpływa na ich wizję, gdyż większość daltonistów widzi kolory, tylko ich percepcja jest ograniczona lub niedokładna. Jeżeli zatem pojawia się problem w precyzowaniu niektórych kolorów jest to sygnał, że cierpimy na ślepotę barw.

Niezwykle rzadko zdarzają się przypadki osób, które widzą jedynie w odcieniach szarości. Większość ludzi z daltonizmem uważa się za tych, którzy mylą kolory w zależności od niedoboru barwnego jaki mają. Jeżeli z dnia na dzień pojawia się ograniczenie w zakresie widzenia kolorów, należy udać się do lekarza. Nagła lub stopniowa utrata widzenia kolorów, może wskazywać na wiele problemów zdrowotnych w tym zaćmę. Dokładne badanie pozwala jednak na określenie tego, jaki rodzaj niedoboru barwy mamy.

Przyczyny daltonizmu

Daltonizm pojawia się wówczas, gdy wrażliwe na światło komórki w siatkówce nie reagują odpowiednio na zmiany długości fali światła, które umożliwiają rozróżnianie szeregu kolorów. Fotoreceptory w siatkówce (nazywane prętami i stożkami) odpowiedzialne są za widzenie, a brak niektórych rodzajów stożków pomocnych w widzeniu kolorów sprawia, że pojawia się dziedziczona forma ślepoty barw.

Poza różnicą w składzie genetycznym oka, daltonizm może być wynikiem również innych wad i niedoborów widzenia związanych z:

  • chorobą Parkinsona, gdyż jest ona zaburzeniem neurologicznym, a wrażliwe na światło komórki nerwowe siatkówki mogą na jej skutek zostać uszkodzone i co za tym idzie, mieć zaburzone działanie;
  • zaćmą – zanieczyszczenie soczewki oka, może zaburzyć kolorową wizję, ale operacyjne usunięcie zaćmy, może przywrócić jasną wizję koloru;
  • stosowaniem leków na padaczkę, może zmniejszać widzenie barw, ale problemy ze ślepotą barw w tym wypadku raczej nie są trwałe;
  • dziedziczną neuropatią optyczną Lebera – głównie wiąże się ona z zaburzeniem widzenia czerwono-zielonego;
  • zespołem Kellmana, którego jednym z objawów jest właśnie daltonizm;
  • starzeniem się – wraz z wiekiem może następować uszkodzenie wizji kolorowej oczu.

Leczenie daltonizmu

Jak na razie nie znaleziono pewnej i w pełni skutecznej metody leczenia daltonizmu. Naukowcy odkryli co prawda terapię genową, która ma szansę pomóc w skutecznym leczeniu ślepoty barw, ale nadal potrzebne jest wiele badań, które potwierdzą jej bezpieczeństwo.

Niektóre osoby cierpiące na daltonizm, wydają się sobie świetnie radzić w świecie bez kolorów, dostosowując się do niedoborów wzrokowych, niemniej mogą być one ograniczone np. w kwestii wyboru niektórych zawodów, w których percepcja kolorów jest niezwykle istotna.

Wczesne rozpoznanie niedoboru widzenia kolorów może pomóc poradzić sobie z nauką w szkole, szczególnie dlatego, że początkowe lata nauki opierają się w dużej mierze na percepcji kolorów. Nauczyciele mają do dyspozycji metody pracy z dziećmi ze ślepotą barw, stąd zgłoszenie problemu ułatwia naukę.

Niektórzy ludzie z daltonizmem, mogą wykorzystać specjalne soczewki, które zwiększają ich zdolność do odczuwania kolorów, które następuje za sprawą specjalnych filtrów w soczewkach kontaktowych lub okularach.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz