Nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy

labolatoriumNadczynność tarczycy to dolegliwość, podczas której tarczyca wytwarza zbyt duże ilości hormonów. Ten rodzaj choroby endokrynologicznej może być spowodowany na wiele sposobów, lecz najczęściej występuję jako następstwo choroby Gravesa-Basedowa oraz gruczolaka tarczycy. Nadczynność tarczycy występuje nawet do 10 razy częściej wśród kobiet. Najpopularniejsze objawy to osłabienie mięśniowe, tachykardia, zaburzenia snu, biegunka oraz powiększenie się tarczycy (wole). Co więcej, około połowa wszystkich przypadków nie prowadzi do żadnych specyficznych objawów, szczególnie podczas wczesnych faz rozwoju. Leczenie zazwyczaj polega na podawaniu leków przeciwtarczycowych, operacji chirurgicznej lub radioterapii. Brak odpowiedniego leczenia może prowadzić do poważnych komplikacji, a w skrajnych przypadkach,  nawet do śmierci.

Charakterystyka nadczynności tarczycy

biurko_lekarzaNadmierna produkcja hormonów tarczycy jest spowodowana nieprawidłowym działaniem tarczycy. Gruczoł ten znajduje się w przedniej części szyi, a wywarzane przez niego hormony są odpowiedzialne za kontrolowanie wielu ważnych procesów zachodzących wewnątrz organizmu. Regulują one metabolizm, syntezę białek oraz rozwój tkanek. Zarówno nadmierna produkcja jak i niedobór hormonów tarczycy mają zły wpływ na zdrowie. Najgroźniejsze skutki takiego stanu to choroby sercowo-naczyniowe. Nadczynność tarczycy zwiększa metabolizm, co dalej skutkuje przyspieszeniem akcji serca, a więc układ krwionośny staje się bardzo obciążony.

Ten rodzaj choroby endokrynologicznej występuje nawet do 10 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Zazwyczaj atakuje osoby w wieku od 30 do 50 lat. Choroba odwrotna do nadczynności tarczycy, wyróżniająca się niedoborem hormonów, to niedoczynność tarczycy. Co ciekawe, nadczynność tarczycy jest obecna również wśród zwierząt domowych, m.in. wśród kotów czy psów.

Przyczyny i symptom nadczynności tarczycy

Nadczynność tarczycyObecnie wyróżnia się wiele chorób, które mogą skutkować nadmierną produkcją hormonów tarczycy. Jedną z nich może być choroba Gravesa-Basedowa, która jest odpowiedzialna za 50-80% przypadków na całym świecie. Kolejną częstą przyczyną jest gruczolak tarczycy, czyli nowotwór. Na szczęście w większości przypadków jest on łagodny. Natomiast czynniki zwiększające ryzyko wystąpienie tej choroby to uwarunkowanie genetyczne (choroba może być dziedziczna między pokoleniami) oraz źle dobrany plan dietetyczny.

Najczęstsze przyczyny to:

  • Choroba Gravesa-Basedowa
  • Gruczolak tarczycy
  • Wole guzkowe toksyczne (choroba Plummera)
  • Zapalenie tarczycy
  • Długotrwałe stosowanie lub przedawkowanie hormonów tarczycy

Nadczynność tarczycy może pozostać niezauważona, ponieważ czasem nie powoduje żadnych odczuwalnych symptomów, szczególnie we wczesnych fazach rozwoju. Co więcej, niemal połowa wszystkich przypadków nie wyróżnia się żadnymi szczególnymi objawami, co może doprowadzić do błędnej diagnozy.

Najczęstsze objawy to:

  • Osłabienie mięśniowe
  • Przyspieszona akcja serca (tachykardia)
  • Zaburzenia snu
  • Biegunka
  • Powiększenie się tarczycy (wole)
  • Drżenie dłoni oraz palców

Diagnoza oraz leczenie

Dzięki nowoczesnej medycynie specjaliści są w stanie szybko rozpoznać nadczynność tarczycy. Badanie krwi to najszybsza i najpopularniejsza metoda wykrycia nieprawidłowego poziomu hormonów. Tomografia komputerowa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego mogą być przeprowadzone, jeżeli zachodzi podejrzenie wystąpienia gruczolaka przysadki mózgowej. Przysadka mózgowa stymuluje wytwarzanie i wydzielanie hormonów tarczycy, a więc ten rodzaj nowotworu również może być przyczyną omawianej choroby. Jednakże, takie przypadki są w zdecydowanej mniejszości. Należy pamiętać, że rozpoznanie nadczynności tarczycy podczas ciąży może być problematyczne, ponieważ poziom hormonów tarczycy jest wtedy naturalnie zwiększony.

Obecnie możemy wyróżnić kilka metod leczenie, natomiast terapia powinna być dobrana indywidualnie. Owe metody to np. leki beta-adrenolityczne, operacja chirurgiczna, leki przeciwtarczycowe oraz radioterapia. Brak odpowiedniego leczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji, np. do zaburzeń ciążowych, niewydolności serca, osteoporozy a nawet śmierci.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz