Choroba Glińskiego-Simmondsa

Choroba Glińskiego-Simmondsa

szczepienieChoroba Glińskiego-Simmondsa to choroba endokrynologiczna, charakteryzująca się zmniejszonym wydzielaniem hormonów przysadki mózgowej. Przysadka mózgowa produkuje 8 różnych hormonów, które umożliwiają poprawne funkcjonowanie organizmu. W większości przypadków, ta dolegliwość spowodowana jest gruczolakiem przysadki lub innej części mózgu. Objawy mogą się różnić w zależności od hormonu, którego brakuje, a najczęstsze z nich to niezamierzona utrata wagi, ból głowy, problemy z płodnością, anemia, ogólne zmęczenie oraz zaburzenia wzroku. Celem leczenia nie jest rozwiązanie głównego problemu, tylko zastąpienie poszczególnych hormonów, aby przywrócić ich odpowiednią ilość. Przebieg choroby może być łatwo kontrolowany, niemniej jednak, terapia najczęściej jest dożywotnia.

Charakterystyka choroby Glińskiego-Simmondsa

Przysadka mózgowa to mały gruczoł należący do układu hormonalnego, który często współpracuje z podwzgórzem. Zadaniem tych dwóch organów jest produkcja kilku hormonów, które kontrolują niemalże każdy proces zachodzący wewnątrz organizmu. Choroba Gliśnkiego-Simmondsa skutkuje nieprawidłowym działaniem przysadki, co w konsekwencji prowadzi do niedoboru jednego lub kilku hormonów. Ten rodzaj choroby endokrynologicznej skutkuje nieprawidłowym wzrostem i rozwojem tkanek, brakiem równowagi płynów w organizmie, zaburzeniami metabolizmu lub płodności oraz zanikiem funkcji płciowych.

symbol_aptekiNa szczęście choroba Glińskiego-Simmondsa występuje bardzo rzadko. Co roku odnotowuje się 4 przypadki na 100,000 osób w skali światowej, niemniej jednak, ta liczba może być większa biorąc pod uwagę nierozpoznane lub niezgłoszone przypadki zachorowania.

Przyczyny i objawy choroby Glińskiego-Simmondsa

Nie licząc wrodzonej choroby Glińskiego-Simmondsa, która występuje skrajnie rzadko, potencjalnych przyczyn jest kilka. Dotychczas, najczęstszym powodem był nowotwór (gruczolak) przysadki mózgowej, który odpowiada za ponad połowę przypadków. Są one zazwyczaj łagodne, lecz czasami mogą naciskać na nerw wzrokowy, powodując zaburzenia widzenia. Pozostałe przyczyny to np. nowotwory innych części mózgu, infekcja mózgu lub przysadki, radioterapia oraz źle przeprowadzona operacja chirurgiczna. Co więcej, urazowe uszkodzenie mózgu również może wywołać ten rodzaj choroby.

Objawy mogą być łagodne, a nawet nieodczuwalne, przez wiele lat. Choroba Glińskiego-Simmondsa postępuje powoli, a symptomy różnią się w zależności od brakującego hormonu. Przykładowo, niedobór tyreotropiny skutkuje ogólnym zmęczeniem, zaparciami lub problemami z pamięcią, natomiast niedostatek hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) prowadzi do utraty wagi, bólu brzucha lub niskiego ciśnienia krwi. Pomimo mnogości potencjalnych objawów, niektóre z nich są wspólne i występują w większości przypadków.

Najpopularniejsze symptomy to:

  • Utrata masy ciała
  • Ból głowy
  • Problemy z płodnością
  • Anemia
  • Ogólne zmęczenie
  • Zaburzenia wzroku

Diagnoza oraz leczenie

Choroba Glińskiego-SimmondsaW większości przypadków choroby Glińskiego-Simmondsa, diagnozę opiera się na występujących symptomach oraz na badaniu krwi. Niemniej jednak, poziom niektórych hormonów musi być mierzony precyzyjnie, za pomocą dwóch rodzajów badania krwi. Pierwszym rodzajem jest badanie podstawowe, które przeprowadzane jest zwykle o poranku bez użycia stymulacji hormonalnej. Natomiast drugi rodzaj badania to badanie dynamiczne, przeprowadzane od razu po stymulacji hormonalnej. Pozostałe metody rozpoznawania to badanie moczu oraz obrazowanie. Lekarz może również przeprowadzić wywiad z pacjentem, pytając o przeszłą radioterapię, uraz głowy lub zaburzenia wzroku.

Kuracja jest zwykle dożywotnia, ponieważ całkowita lub częściowa remisja jest rzadko spotykana. W większości przypadków proces leczenia polega na podawaniu hormonów, w celu ich zastąpienia i przywrócenia odpowiedniego poziomu, i mogą to być kortykosteroidy, hormon wzrostu, hormony płciowe (testosteron i estrogen) lub lewotyroksyna. Mniej popularne metody leczenia to operacja chirurgiczna lub radioterapia.

Może Cię również zainteresować:

Dodaj komentarz